Поддержать TUT.BY
69 дней за решеткой. Катерина Борисевич
Коронавирус: свежие цифры
  1. Минчанина судят за протест 9−10 августа: бросил цветок в ОМОН, нанес ущерб «Минсктрансу» на 27 тысяч
  2. С 28 января снова дорожает автомобильное топливо
  3. Генпрокуратура опровергла задержание прокурора Витебска. Он уволен
  4. Горный инженер из Могилева предлагает пешеходный туннель под Днепром — и это звучит круто. Он все рассчитал
  5. «Он держится, и я держусь». Девушка одаренного студента, осужденного на 4 года, ищет ему работу и стажировки
  6. «С мешком на голове привезли на границу, а милиционеры: «Добро пожаловать домой». Юрист ФБК о протестах
  7. Тест по роману Короткевича. Его должен пройти на 10 из 10 каждый белорус
  8. Дмитрий Крук назвал сценарии для экономики в 2021 году и угрозы, способные их перечеркнуть
  9. «Я одна здесь уже 10 лет». История Галины, которая живет в мертвой деревне. Почти
  10. Бегуна из Новополоцка ждет суд за фото с забега Zombie Run. Соседи считают их «исключительно циничными»
  11. «Любимая пациентка» доктора Менгеле. Как белоруска выжила после опытов палача из Освенцима и написала письмо его сыну
  12. Англия глазами белоруса: чем плоха и хороша британская жизнь
  13. Песков — о дворце в Геленджике: Кремль не имеет права разглашать
  14. «Цепкало участвовать не планирует». Экс-представитель штаба Цепкало хочет зарегистрировать партию
  15. Последствия «Ларса»: более 2200 обесточенных пунктов, упавшие деревья, подтопленные дома и застрявшие машины
  16. Представитель власти — это кто? Разобрались с юристом, кого нельзя будет оскорблять по новому УК
  17. Что происходит в Беларуси 27 января
  18. «Службой был доволен, не жаловался». Что известно о погибшем в части в Островце 18-летнем срочнике
  19. Руководителей МЗКТ, МТЗ, БЕЛАЗа и других предприятий обвиняют в получении взяток от россиян
  20. Конфликт в столичной маршрутке. Водитель хотел высадить пассажира из-за неприятного запаха
  21. В Беларуси за сутки 1651 новый случай COVID-19 и десять смертей
  22. Сугробы, метель и монохром. Смотрите, как Брест и Гродно накрыло сильным снегопадом
  23. Опознана одна из девушек, которая часто появляется в окружении Лукашенко. Она тоже срезала ленточки во дворах
  24. Четыре спальни, гостиная и терраса. Проект каркасного дома на 108 «квадратов» со сметой
  25. Вынесли приговор минчанину, которого обвиняли в нападении на сотрудника ОМОНа, — 5 лет колонии
  26. Правозащитники опубликовали доклад о пытках в Беларуси
  27. В Tinder появились профили студентов, которые сейчас в СИЗО. Как так получилось
  28. «Нет, алкоголем не пахнет вообще». BYPOL опубликовал свое расследование по факту смерти Романа Бондаренко
  29. С 1 февраля повысят пособия на детей. Сколько составит прибавка
  30. На пациента, ударившего в «политическом конфликте» врача скорой в Бресте, завели уголовное дело


фото
liveinternet.ru

Восень пакрысе ўступіла у свае правы. Кастрычнік толькі пачынаўся, а дрэвы ўжо згубілі большую частку свайго адзення, па вечарам рабілася па-сур’ёзнаму холадна, а дождж перастаў быть рамантычным і ператварыўся ў надакучліваю з’яву прыроды, якая перашкаджае звычайнай плыні жыцця. Яшчэ са школьных і універсітэцкіх часоў мне не падабаецца гэта пара году: пасля лета поўнага кахання, маладосці і надзей, пачыналася вучоба, надыходзіў час развітвацца з сябрамі. Зусім крыху – і ты застаешся толькі з абяцаннем не забываць адзін аднаго. “Абявязкова патэлефануй, трэба сустрэцца ў Менску, схадзіць у кіно” – кожны год адно і тое ж, хоць кожны дакладна ведае, што абяцаньне так і застаннеца толькі абяцаннем.

Я выйшла з працы каля сямі гадзін, глыбока удыхнула прахладнае восеньскае паветра і са смуткам пацягнулася да прыпынку. Ехаць дадому мне недалёка, але ісці пешкі па мокраму бруднаму лісцю мне не хацелася. Калі я апынулась на прыпынку, адразу прыкаціў мой аўтобус. Я хуценька ўскочыла, знайшла вольнае месца і прысела. Навокал было няшмат людзей, але амаль усе месцы былі занятыя, некалькі чалавека стаяла каля дзвярэй, пара каханых абдымалася каля вакна, яны малявалі сардэчкі на запацелым шкле і ўпісвалі туды свае імены. Мне заўжды цікава ездзіць ў грамадскім транспарце: пачуццё самоты крыху прытупляецца, ёсць магчымасць паназіраць за людзьмі, заглянуць у іх жыццё, паглядзець, як выглядаюць розныя чалавечыя якасці – дабрыня, злосць, павага , абыякавасць. Шкада, што ў асноўным прыходзіцца бачыць ня лепшы бок людзей. Чамусьці, лягчэй абразіць чалавека, чым зрабіць яму камплімент, а ўсмешка выклікае не цяпло ў сэрцы, а падазорнасць наконт твайго псіхічнага здароўя.

Аўтобус спыніўся, на прыпынку зайшлі маці з дачкой. Маці выглядала, мякка кажучы, ня вельмі добра: яна ледзь трымалася на нагах, твар быў чырвоны, апухлы, змучаны за доўгія годы алкаголем, валасы закрывалі на палову заплюшчаныя вочы. Апранута яна была досыць прыстойна, але толькі на першы погляд – вопратка была бруднай. Па жанчыне было бачна, што п’е яна даўно і зараз, мабыць, вярталася з чарговай гулянкі. Пад руку яна трымала дзяўчынку гадоў шасці: малая была брудная, валасы былі доўгія, але не прыбраныя, якія ўвесь час перешкаджалі дзяўчынцы і яна прыбірала іх з тварыка маленькімі ручкамі. Дачка спрабавала дамагчы маці зайсці ў аўтобус і адшукаць месца, каб сесьці: малой было цяжка трымаць яе. Людзі спачатку паглядзелі асуджаючы, а пасля адвярнулісь і пачалі раўнадушна назіраць у вакно. Дзяўчынка аглядзелася, ў аўтобусе былі два свабодныя месцы, адно побач са мной, другое насупраць, побач з пажылой жанчынай. Я ўстала з свайго месца і запрасіла дзяўчынку сесці разам з маці. Дзяўчынка сарамліва, нібы просячы прабачэння, паглядзела на мяне, пасля дапамагла маці прысесці і прысела побач сама. Яна з дарослай цяжкасцю ўздыхнула, ручкай прыбрала валасы з вачэй маці, паправіла матчыну сукенку. Пасля яна прыціснулася да маці, палажыла галаву на грудзі і абняла яе. Па ўсім было відаць, што дзяўчынка вельмі стамілася і замерзла, але яна зусім пра гэта не памятала, побач з маці ёй было цёпла і ўтульна. Яе блакітныя, яшчэ пакуль чыстыя вочы назіралі за прыпынкамі. Яна ведала, што нясе адказнасць за маці, таму вельмі баялася прапусціць свой. Каб я была мастаком і мне замовілі намаляваць любоў, я б намалявала гэту дзяўчынку і яе вочы у момант, калі яна схіляецца да маці. Вось так выглядае сапраўднае пачуццё, не забруджанае нічым. Пачуццё, якое нават гнілы восеньскі дзень робіць светлым і сонечным. Стрымліваючы слёзы, я паглядзела навокал: побач са мной сядзелі людзі, кожны з іх корпаўся ў сваіх думках, я падумала, што калісьці і ў іх былі такія вочы, але зараз яны страцілі свій колер.

Абвясцілі мой прыпынак. Я пачала збірацца выходзіць, дзяўчынка перавяла ўвагу на мяне, я прыветліва ёй усміхнулася, яна засаромелася, ружовы колер з’явіўся на яе пухлых шчочках, але ўсміхнулася мне. Я выйшла з аўтобуса, пачынаўся дождж. Я хутка накіравалася ў бок дома, пераступаючы праз лужы і разважаючы думала пра тое, як складзецца лёс у гэтай дзяўчынкі. Гуляючы па сваіх думках, я не заўважыла мужчыну, які праходзіў побач, я крыху закранула яго плячом, на што мужчына пачаў крычаць: “Ня бачыш, куды ідзеш! Вочы адчыні, курыца!” “Прабачце, калі ласка”, – адказала я з вінаватай усмешкай і паглядзела на яго. “Каму патрэбныя твае прабачэньні!” – бліснулі злосьцю вочы без пэўнага колеру…

Текст публикуется без грамматических и стилистических исправлений

Если вы хотите принять участие в проекте "Проба пера" и выиграть 2 миллиона белорусских рублей, присылайте нам свои произведения. С условиями участия можно ознакомиться ТУТ 

Напоминаем, что на итоговое мнение жюри влияет не только количество и качество комментариев, но и репосты пользователей в соц. сетях

-70%
-10%
-5%
-20%
-12%
-20%
-50%
-17%
-30%
-50%